Rome staat bekend als een stad met veel oudheid, want dat is het. Ik heb menig middeleeuws kasteel of kerk bezocht voor onze Romeinse expeditie, genoeg voor de komende tijd naar mijn idee. Ik had van Rome meer van hetzelfde verwacht. Mijn verwachting bleken deels te kloppen, het heeft ons niet ontbroken aan oude kerken.
Rome was echter meer dan het bekijken van overblijfselen van het verleden. Je kon het verleden voelen. Op het moment dat je Rome instapt vanuit de bus is het, hoewel het stom klinkt alsof je uit een tijdmachine het verleden in stapt. Tijdens onze wandeling over het Forum Romanum kon ik mij moeiteloos inbeelden dat hier mensen dagelijks rondliepen op weg naar hun werk. Je voelt het contact met het verleden. In het Colosseum kon je het geschreeuw van het publiek nog horen en de pijn van de gladiatoren nog voelen. De dieren die er afgeslacht zijn, de mannen die er zijn gestorven, puur voor het vermaak van anderen, allemaal is het zo tastbaar gebleven.
Hoe kan het dat ik in Rome de band met het verleden zo sterk voelde? Wat is het verschil tussen een oud kasteel en de oudheid die wij in Rome hebben bezocht? Het zou kunnen komen doordat Rome niet bestaat uit een paar losse kerken en andere oude gebouwen, in Rome is de oudheid overal om je heen, als één samenhangend geheel. Het leven van nu wordt geleefd tussen de resten van het Rome van toen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je reageren? Gebruik dit formulier. Vanzelfsprekend worden reacties eerst getoetst op gepastheid.