Apollo en Daphne

Dit beeld straalt voor mij zo’n kracht en energie uit. De kunstenaar Bernini heeft het moment waarop Daphne in een boom verandert prachtig gebeeldhouwd.
De uitdrukking op het gezicht van Apollo en vooral Daphne is betoverend, de opluchting is heel erg goed weergegeven. Apollo probeert zijn geliefde nog net te grijpen maar het is te laat. Hij is te laat. Zo gaat dat ook soms in het leven: verlangen naar iets verhevens maar het niet kunnen bevatten omdat het te groot is.   

Maar nu is natuurlijk de vraag: Hoe onderscheid dit beeld zich van de andere beelden in Rome? Dat is simpel, ik voelde vanaf het moment toen ik de zaal binnenliep me verbonden met het beeld. Een verbintenis die ik nog nooit heb gehad met een beeld, alsof ik het beeld al eerder had gezien. 

Ook heeft dit beeld een enorme symbolische waarde voor mij. De bast van Daphne staat naar mijn mening voor de bescherming van jezelf tegenover de buitenwereld. Bladeren voor de onbezorgdheid en luchtigheid van ieder om zijn eigen mening te hebben. Takken voor de waarheid, maar ook voor de verbinding tussen de bladeren en de bast. Dus de verbinding tussen de luchtigheid en bescherming van jezelf. Wortels voor de stevigheid. Geworteld zijn in de grond en dus stevig in je schoenen staan. Zelfverzekerd zijn van jezelf. Ik vind het zo bijzonder hoe Bernini het verband legt tussen de boom en de mens.