Een wereld gaat open

Vanaf het eerste moment dat ik Rome binnenkwam voelde ik mijn spirituele aura groeien. Dit gevoel versterkte toen ik dezelfde dag naar de eerste rooms-katholieke kerk ging, waar ik overdonderd werd door alle pracht en praal.
Hoewel ik niet heel gelovig ben, zijn dit toch dingen die je aan 't denken zetten. Ook heb ik andere voor mijn gevoel toch wel heel bijzondere dingen meegemaakt die ik de rest van mijn leven niet zal vergeten. Ik heb bijvoorbeeld de paus van ongeveer 5 meter afstand gezien die aan 't cruisen was in z’n pausmobiel. Ik heb de Trevi fontein gezien, de Sixtijnse Kapel. Dit is een van de vele momenten in Rome waar ik toch echt ging nadenken over god en mijn spiritualiteit. De Sint Pieter vond ik sowieso een van de mooiste gebouwen die ik ooit in mijn leven ben tegengekomen. Het gevoel dat mensen zoveel precisie kennen en zo veel hun best doen voor het christendom zet je toch aan ’t denken, Jezus is echt wel bijzonder geweest. We zijn ook op de top geweest en het uitzicht dat je daar tegenkomt kan denk ik niet een gebouw overtreffen. Wat ook grote indruk op mij heeft gemaakt zijn alle mensen die in een kerk bidden en kaarsen aansteken. Dat het zo diep kan zitten bij iemand en het zien van mensen die zelfs aan het huilen zijn heeft het christendom me echt van een andere kant laten zien, in plaats van al die verschrikkelijke verhalen over kinderverkrachting etc. Dus na een week bijna alle kerken en mooie, bijzondere plaatsen te hebben gezien is mijn spirituele en godsdienstige mening zeker veranderd en is er een nieuwe wereld voor me open gegaan.