Scala Sancta

Gelovig ben ik niet. Zeer zeker niet zelfs. Toch vond ik het beeld van een trap vol mensen die wél ergens in geloven erg mooi. De Scala Sancta (ofwel de heilige trappen), die uit 28 marmeren treden die met hout zijn bekleed bestaat, is een rooms-katholiek heiligdom en bedevaartsoord in Rome.

Iedereen die deze trap opgaat (zolang hij of zij er zelf in gelooft dan) kan per trede in zichzelf bidden, dingen opbiechten, denken wat je kwijt wil, wat je wil verbeteren (als je de gedachte achter deze trappen wat ruimer opvat althans), en wie op deze manier op zijn knieën boven komt is vrij van zijn zonden en klaar voor een nieuw begin, als het ware. In dit laatste deel van vergiffenis kan ik me misschien wel niet helemaal vinden, maar het complete rustieke gevoel van alleen zijn met je gedachten (en dus met God, hoe je het maar ziet) vindt ik mooi. En begrijp ik ook heel goed. Als conclusie: voor mij was het bezoek aan deze trappen een fijne afwisseling in vergelijking met een aantal andere bezichtigingen wat betreft geloof (maar laat ik over mijn ideeën wat betreft de mensenmassa die de Paus vereerde maar niet beginnen).