Verheffing in Rome 2012

Dat is moeilijk kiezen. We hebben namelijk zo veel indrukwekkende kerken gezien met perfecte geometrische verhoudingen, met muur- en plafondschilderingen die op zo’n manier in elkaar overgingen, dat je het verschil tussen muur en plafond niet meer kon zien. En dat was nog niet eens alles;

we gingen van het Forum Romanum naar het Colosseum door naar Pompeï. Of misschien was het wel dat moment waarop ik met m’n vrienden heerlijk aan een terrasje zat, te genieten van een heerlijke panini.

Toch was er een bepaald moment waarop ik een bepaald gevoel van verheffing voelde. Dat was namelijk de dag waarop we de Sint Pieter bezochten. Die dag was het Palm Pasen dus het hele Sint Pieter Plein was volgelopen met mensen die de mis van de Paus bij wilden wonen. Het was zo’n speciaal gevoel. Er waren mensen uit Pakistan, Canada, China, Duitsland, noem maar op! Ik heb nog nooit zo’n grote saamhorigheid onder zo’n grote groep mensen gevoeld of meegemaakt. Het bracht echt iets in me los, zeker toen we later de Paus ook nog eens van dichter bij zagen en we na de mis de Sint Pieter in gingen. Wat een overweldigende kerk. Ik weet nog hoe klein ik me voelde op het Sint Pieters Plein en zo verheven voelde ik me, toen ik, na welgeteld 551 traptreden, bovenop de Sint Pieter stond.
Die dag heeft me zeker dichter bij m’n geloof gebracht, waar ik de school ook heel erg dankbaar voor ben.