dat een gebouw zoveel impact op me kon hebben...

Een aantal jaren terug ben ik ook al een keer in Rome geweest, daarvan was ik wel alweer veel van vergeten maar door afgelopen week in Rome is alles eigenlijk weer helemaal teruggekomen.
Wel heb ik Rome deze keer op een andere manier ervaren dan toen, we hebben niet alleen meer informatie gekregen over de gebouwen maar we hebben ze ook veel meer en beter bestudeerd dan mijn eerste keer in Rome. Dit heeft mij wel aan het denken gezet; je ziet namelijk alle moeite die de mensen doen en de totale overgave aan God. Zelf ben ik niet een gelovig mens maar ik heb toch wel veel bewondering voor de mensen die dat kunnen doen voor hun geloof. Voor de St. Pieter heeft veel indruk op mij gemaakt, en dan vooral de binnenkant. Alle engelen overal die op ons neerkijken van bovenaf, en de heiligen die je dwingend aankijken. Ik moet zeggen dat ik daar zelfs een beetje gelovig van werd. Toen ik daar in de bankjes zat begonnen er toch wat bedenkingen door mijn hoofd te spoken over God. Het gekke was wel dat zodra ik weer buiten stond dit gevoel eigenlijk weer helemaal weg was, dus ik vond het erg mooi dat een gebouw toch zoveel impact op me kon hebben. Dat had ik van te voren niet verwacht.