Op het moment dat we na een tijdje wandelen boven op de
Garibaldi heuvel belanden krijgen we pas echt goed overzicht over Rome.
Rechts
achterin de enorme termen van Caracalla en het Colosseum, dat bijna niet te
herkennen is omdat je alleen de zijkant van de muren ziet, die wegvallen tegen
de grijsbruine achtergrond. Daar links voor de ‘Suikertaart’
en recht voor je het kolossale paleis van justitie, dat wit afsteekt van de rest.
Achter je de St. Pieter en het Vaticaan met de Engelenburcht. Tussendoor mooie
appartementen, die niet opvallen omdat ze zelf uit hetzelfde jaar dateren als
de beroemde gebouwen eromheen. Dit is het karakter van Rome, het grote Rome,
het mooie Rome, het overzichtelijke Rome. Maar zodra je inzoomt op de dingen
die je hiervandaan niet ziet en de kleine straatjes ingaat, zal je een ander
Rome tegenkomen. Mannen en vrouwen zonder geld die bedelen om iets van ons te
krijgen, mensen zonder benen die rondrijden zittend op een skateboard,
straatverkopers, ‘Romeinen’ en mensen die hun paard en wagen verhuren voor een
rondrit door de stad. Rome is zo anders dan anders. Zo veel mooier dan anders.
Rome is een stad met een eigen karakter. Rome is een stad waar ik zou kunnen
wonen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je reageren? Gebruik dit formulier. Vanzelfsprekend worden reacties eerst getoetst op gepastheid.