Ik was er eerder geweest en elke keer was het bijzonder. De gedachte dat als je daar loopt, je op grond van eeuwen geleden loopt en je raakt dingen aan die mensen eeuwen geleden ook aangeraakt hebben. Elke keer opnieuw besef ik dat en elke keer opnieuw vind ik het bijzonder. Maar deze keer was er toch nog iets wat voor mij erg speciaal was.
Ik ben gelovig opgevoed: ik ben gedoopt en we gaan soms nog naar de kerk, alhoewel dat de laatste jaren alleen nog maar met Kerst is, het is dus niet dat ik strenggelovig ben. We waren daar met Palmpasen en zouden zondag naar het Sint-Pietersplein gaan. Ik had me er helemaal op verheugd, misschien zien we de paus nog wel uit zijn raam! We kwamen daar aan, het eerste wat me opviel was de onwijs grote massa mensen die massaal naar de paus gingen. Dit was voor mij echt al een ervaring: zoveel mensen waarvan de meesten alleen voor hun geloof daar stonden, grote schermen met wat er vóór bij de Sint Pieter allemaal gebeurde. Opeens zagen we de paus op het scherm, hij was dus niet bij het raam maar ging zelf een speech geven. Ik rende met een paar andere mensen meteen naar voren, we wilden alles natuurlijk zo goed mogelijk bekijken en stonden uiteindelijk voor een hek waar we niet verder konden. En ja hoor, de paus klom in een auto een reed een stuk over het plein zelf, de hekken waren er dus voor dat de paus goed overal langs kon, we stonden dus op de goede plek! Daar hebben we nog even een kwartier moeten wachten en toen kwam de paus wel erg dichtbij. Op het moment dat hij langsreed, keek hij me aan. Het klinkt misschien raar maar dat was toch wel een spiritueel moment. Ook al ben ik misschien niet streng gelovig, ik ben wel gelovig. Voor mij was het erg speciaal en ik zal het ook zeker nooit meer vergeten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je reageren? Gebruik dit formulier. Vanzelfsprekend worden reacties eerst getoetst op gepastheid.