Rome. Wereldwijd een van de plekken waar ik een spirituele ervaring toch het meest had verwacht. Maar helaas, noch in de Sixtijnse kapel, noch in de Gesù kerk en noch in de Sint Pieter werd ik met de warme gloed van de heilige geest vervuld. Zelfs toen ik, na gestruikeld te zijn, op de grond lag sprak er geen stem tot mij die zei: “sta op en loop”. Niet dat ik heel veel anders verwacht had, mocht er een God bestaan, hoop ik toch niet dat hij, wanneer ik in Rome ben, de hele dag bezig is met mij bewijzen dat hij bestaat.
Dus dan, wat moet er dan staan in een blog over mijn spirituele ervaringen in Rome? Dat ik, die door hoogtevrees de trap van een fatsoenlijke glijbaan in het zwembad al eng vind, het Colosseum op ben geweest? Elk ander persoon zou denken: “Wat is daar nou de prestatie aan?”. Zich niet realiserend dat ik het zowat in zeven kleuren in m’n broek deed terwijl ik zover mogelijk van de rand beelden van het instortende Colosseum uit mijn hoofd probeerde te zetten. Een spirituele ervaring in de goddelijke zin van het woord was het misschien niet, maar toch zeker een overwinning op mijn angsten. En dat kan toch ook als een spirituele ervaring worden gezien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Wil je reageren? Gebruik dit formulier. Vanzelfsprekend worden reacties eerst getoetst op gepastheid.