Een ervaring om nooit te vergeten

Daar stond ik dan, voor de Sint Pieter. Er ging op dat moment zoveel door mijn hoofd. Ik had overduidelijk het katholieke geloof onderschat. Ik had het altijd gedacht dat het een beetje aan het verdwijnen was. Ik beschouwde het als iets dat aan het uitsterven was en binnen enkele honderden jaren verdwenen zou zijn. Toen ik daar stond op het Sint Pieters plein voelde ik mij ineens heel naïef en dom. Hoe had ik dit kunnen denken? Er waren zoveel mensen op afgekomen. De muziek en het gezang veroorzaakten kippenvel bij mij. De grootsheid van het geloof maakte zoveel indruk op mij, dat ik er helemaal stil van werd. Mensen van over de hele wereld waren gekomen om een blik van de paus op te vangen. Ik keek om mij heen naar de reacties van de mensen toen de paus langskwam, de gezichtsuitdrukkingen waren onbeschrijfelijk. Een soort vreemde vreugde die mensen stil liet worden, tranen in hun ogen of een brede glimlach. Ik was diep onder de indruk. De vredige sfeer die er was op het Sint Pieters plein en daarna ook in de straten eromheen maakte veel emotie bij mij los. Het was haast onwerkelijk. Zo zou de wereld eigenlijk overal moeten zijn. Ik ben er van overtuigd dat als iedereen regelmatig dit zou meemaken, het goed zou zijn voor de mensheid. Ook het aantal kerken die er in Rome waren gevestigd liet mij een hele andere kant zien van het geloof. De grootsheid die er tegenwoordig nog steeds was, vond ik zo mooi en bijzonder om te zien, dat ik er nu nog steeds een hele andere kijk op heb.

Maxime Jongh