Sint Pieter en de bedelaars

In Rome hebben we zeer veel bijzondere dingen gezien en een immense hoeveelheid bezienswaardigheden bezocht. Er waren echter twee dingen die mij echt aanspraken.
We hebben absurd veel kerken bezocht, ik denk wel een stuk of 30. Iedere kerk was weer anders en de ene mooier dan de andere, maar ze waren bijna allemaal erg mooi. Ik zag het echter meer als kunstwerken, kleine musea, dan als religieuze plaatsen. Van al die kerken weet ik nu de naam niet eens meer en ook niet meer hoe ze eruit zagen. Op dat moment was het mooi, maar nu kan ik de beelden niet meer terughalen, behalve met foto’s.

Er was echter, hoe cliché ook, één kerk die me voor altijd bij zal blijven: de Sint Pieter. Een paar andere kerken die we bezocht hadden vond ik al groot, maar dit sloeg echt alles. Je vraagt je werkelijk af hoe dit ooit door mensen gebouwd kan zijn. Zo hoog en groot en prachtig versierd. Dit voelde echt als een hemelse plaats en ik kan goed begrijpen hoe indrukwekkend het is om met vele mensen op het plein te staan als de paus daar spreekt vanaf het balkon. Toen we naar boven gingen, en ik twijfelde of het de klim wel waard was, werd ik na een eindeloze klim naar boven beloond met een prachtig uitzicht.

Het andere ding wat me wel aansprak waren de bedelaars. Voor elke kerk lagen ze en ook door de hele stad verspreid. Soms lag er iemand op de grond, en dan dacht ik dat het een tas was, maar dan bleek het toch een mens te zijn. We hoorden ook dat sommige mensen faketen alsof ze spastisch waren om meer geld op te halen, dat vond ik erg treurig en respectloos jegens de mensen die echt ziek zijn.

Ik ben sowieso niet zo’n fan van bedelen, als iemand een leuk muziekje maakt of een goed levend standbeeld speelt dan wil ik best wat geld geven, maar als iemand op de grond zit met een bakje dan niet. Ik vind wel dat men wat inzet moet tonen om geld te krijgen.

Rome was een geweldige stad, waar ik vele mooie herinneringen aan heb en ik hoop er ooit nog eens naartoe te gaan om de oude herinneringen te laten opleven en nieuwe dingen te ontdekken.